Trzeciego dnia naszej wycieczki w Sudety podjęliśmy się wszyscy zdobycia najwyższego szczytu tych gór – Śnieżki. Droga nie była łatwa. Początkowe partie nie były trudne. Otuchy dodawał nam majaczący we mgle szczyt. Niesamowite widoki wynagradzały trud. Dzięki sprzyjającym warunkom na stokach Kopy mogliśmy podziwiać Biały Jar. Ostatnim przystankiem w stronę Śnieżki był Dom Śląski. Niektórzy, wyczerpani wędrówką pozostali tam. Jednak większość, czując się na sile, postanowiła wspiąć się, zdobyć szczyt, bo to przecież „wisienka na torcie” naszej wycieczki. Droga była jeszcze cięższa, ale za to jaka satysfakcja po zdobyciu szczytu. Muszę się skromnie przyznać, że również znalazłem się w gronie zdobywców. Na samym szczycie mgła się lekko rozrzedziła, więc wszyscy mogliśmy podziwiać inne szczyty Sudetów. W drodze powrotnej okazało się, że wszyscy są już zmęczeni wspinaczką, więc postanowiliśmy udać się wyciągiem na dół. Okazało się, że są wśród nas osoby, które walczą z lękiem wysokości. Sytuację pogorszyło chwilowe zatrzymanie się pracy całego wyciągu. Na szczęście po kilkunastu minutach wszyscy znaleźli się u podnóża Śnieżki. Tą niezwykłą wyprawą na jeden ze szczytów Polski zakończyliśmy naszą wycieczkę w Sudety.

         Wrażenia, widoki, czas spędzony z przyjaciółmi i niezwykłe emocje będą dla nas cudownym wspomnieniem. Już planujemy kolejną wycieczkę, która odbędzie się za rok.

Karl Philipp Schäfer